• Inleiding
• Alleenstaande moeders
• Spreuken en gedichtjes
• Boeken

© 2009 Hein Pragt

Ik had zelf een hele goede relatie met mijn moeder die helaas overleden is en mijn twee ex vrouwen zijn beide de moeder van mijn (onze) kinderen. In het opzicht van moederschap zal ik ze ook altijd respecteren en we zullen ook altijd samen de ouders van onze kinderen blijven. De relatie zoon moeder is heel anders dan de relatie moeder en dochter. Vaak is het toch zo dat als kinderen zonen meer naar hun moeder trekken en dochters meer naar de vader. Er zijn veel relaties die tegenwoordig mislukken en ook weer tweede relaties, waardoor er soms een zeer gevarieerd aantal moeders, stiefmoeders, vaders en stiefvaders ontstaat. Maar ook bij ons geldt dat ieder kind een vader en moeder heeft en dat die hun hele leven hun vader en moeder zullen zijn. Vaderschap en moederschap is niet inwisselbaar. Ik hou nog steeds veel van mijn moeder zoals ik mijn hele leven van haar gehouden heb. Op deze pagina staan ook kleine dingen waarmee u aan uw moeder duidelijk kunt maken hoeveel u van haar houd. Ook staan op deze pagina artikelen, spreuken en gedichtjes over moederschap, ik wens u dan ook veel leesplezier.

© 2010 Hein Pragt

Meer dan de helft van alle kinderen in Nederland zullen voor korte of langere tijd door een alleenstaande ouder worden opgevoed en de meeste alleenstaande ouders (84%) zijn helaas de alleenstaande moeders. Ook is het helaas zo dat de meeste alleenstaande moeders en hun kinderen een inkomen hebben dat onder de officiële armoedegrens ligt. Gezamenlijk ouderschap is geen eenvoudige taak, als alleenstaande ouder is het nog veel moeilijker. Er is geen partner om teken over te nemen en de druk van de combinatie van werk en zorg zijn zeer zwaar zeker als men ook nog financiële zorgen heeft.

Desondanks slagen veel alleenstaande ouders er prima in hun kinderen uitstekend op te voeden en een gelukkig en saamhorig gezin op te bouwen. Zolang de alleenstaande ouder de kinderen maar niet de rol van partner in de opvoeding en zorg laat overnemen gaat het meestal wel goed. Kinderen moeten bezig zijn met hun eigen emotionele groei en ontwikkeling en dit proces wordt verstoord als ze zich als volwassene moeten gaan gedragen. Voor kinderen is het goed dat ouders enige afstand bewaren en dat ze zich geen zorgen hoeven te maken over het welzijn van hun vader of moeder.

Een ander risico van alleenstaand ouderschap is het niet willen, of kunnen, trekken van duidelijke grenzen. Veel alleenstaande ouders proberen te compenseren dat hun kinderen niet met twee ouders opgroeien een geven vanuit dat schuldgevoel meer toe en geven meer toe in de nukken van hun kinderen en stellen te weinig grenzen. “Ze hebben al zoveel meegemaakt” of “ze komen al zoveel te kort” zijn veel voorkomende excuses voor het niet “nee” kunnen zeggen.

Een alleenstaande moeder kan zich soms eenzaam, opgesloten of boos voelen. Hierdoor kan ze een kort lontje hebben naar haar kinderen toe of soms geen energie meer hebben om geduldig aandacht te kunnen geven aan de kinderen. Het is daarom van belang dat een alleenstaande moeder ook tijd voor zichzelf neemt en een eigen sociaal leven ontwikkeld. Kortom het is belangrijk dat niet haar hele leven om haar kind draait. En dat is niet altijd eenvoudig maar het zal makkelijke worden als de alleenstaande moeder hulp durft te vragen en familie vrienden of buren laat helpen door bijvoorbeeld eens op te passen of taken over te nemen. Het is belangrijker voor het kind dat de moeder aan wat rust en ontspanning toekomt, dit is indirect weer heel goed voor de kinderen. Ondanks dat de kinderen heel belangrijk zijn is het ook belangrijk om zelf in goede lichamelijke en geestelijke conditie te blijven en daardoor is het ook belangrijk om aan de eigen behoeften te voldoen.

Kwart alleenstaande moeders leent bij

Alleenstaande moeders hebben veel moeite om rond te komen, van hen moet 23 procent maandelijks geld bijlenen. Dit meldt FNV Bondgenoten donderdag op basis van een enquête onder zijn leden in de schoonmaak, supermarkten, taxibranche, post, vleesverwerking en agrarische industrie. In totaal 1135 vrouwen vulden de enquête in, drie op de vier verdienen met een gemiddelde werkweek van 27 uur minder dan 1250 euro netto. Van de vrouwen die graag meer uren willen werken, stuit 73 procent op een werkgever die daar niet aan meewerkt. Onder alle vrouwen, ook degenen met een partner, ligt dat percentage op 58 procent. Een op de drie vrouwen geeft aan dat als ze meer uren zou werken, ze haar werk en de zorg voor de kinderen niet meer kan combineren. Ruim veertig procent van alle vrouwen verwacht dat hun financiële situatie de komende jaren niet verbetert. Een kwart zegt goed te kunnen rondkomen van het inkomen. Bij alleenstaande vrouwen is dat twaalf procent. Van de alleenstaande vrouwen met kinderen kan zestig procent het zich niet veroorloven ook maar een keer per jaar op vakantie te gaan. Anja Jongbloed van de FNV stelt dat de uitkomsten reden zijn om de cao-inzet dat iedereen ten minste 130 procent van het minimumloon moet verdienen door te zetten. "Ook kinderopvang moet veel beter geregeld worden. Dat kan met de brede scholen: voor-, tussen- en naschoolse opvang, en dat kost nauwelijks iets meer."

Stabiliteit voor kind belangrijker dan twee ouders

Uit onderzoek blijkt dat kinderen die door één ouder worden opgevoed niet bij voorbaat slechter af dan kinderen die door twee ouders worden grootgebracht. Wanneer het gezin stabiel is ontwikkelen kinderen zich in beide situaties hetzelfde. De resultaten van het onderzoek gaan in tegen de aanname dat het traditionele gezin een betere plek is voor kinderen dan de moderne vormen. Volgens onderzoekster Claire Kamp Dush gaat de theorie niet op als het éénoudergezin wisselt van samenstelling, bijvoorbeeld doordat de ouder een partner krijgt. De wetenschapster raadt alleenstaande ouders dan ook aan goed na te denken voordat ze met hun partner gaan samenwonen of trouwen. "Tenzij je zeker weet dat jij en je partner het op de lange termijn gaan redden, denk ik dat het beter is dat alleenstaande ouders niet gaan samenwonen met hun partner. Veranderingen in de familie vallen de kinderen zwaar." Ook scheidingen van getrouwde ouders zijn niet goed voor de schoolresultaten en het gedrag van de kinderen. "Onze resultaten suggereren dat stabiliteit het belangrijkste is voor veel kinderen. Ze maken dan bijvoorbeeld geen scheidingen mee of andere veranderingen in de familie. Het maakt niet uit of dat een éénoudergezin is of een gezin van een getrouwd stel", aldus Kamp Dush. De wetenschapster onderzocht bijna vijfduizend moeders en meer dan 11.000 kinderen. Ze ontdekte dat de theorie voor Afro-Amerikaanse gezinnen niet opging. Daar doen kinderen die opgroeien met twee ouders het beter op school en hebben minder gedragsproblemen dan kinderen met één ouder.

Boze moeder vindt zichzelf slechte moeder

Uit onderzoek van Ouders van Nu blijkt dat boos worden is voor moeders not done is, tenminste dat vindt ze zelf. Ruim de helft van alle moeders (52 procent) vindt boos worden reden om zichzelf te beschrijven als "slechte moeder". Zo'n 45 procent van de ondervraagden noemt zich zelfzelf eveneens een slechte moeder wanneer zij haar kinderen een tik geeft. Daarnaast wil een vijfde van alle deelnemers aan het onderzoek niet eens antwoord geven op de vraag of ze haar kinderen wel eens slaat. Moeders van nu vinden klaarblijkelijk dat ze altijd goed gehumeurd moet blijven. Dit is een van de conclusies die getrokken kan worden uit het grote moederonderzoek dat Ouders van Nu samen met de KRO heeft gehouden onder meer dan 4000 moeders. Gelukkig is de gemiddelde Nederlandse moeder ondanks alles wel tevreden. Al met al blijkt uit het onderzoek dat de moeder van nu aardig tevreden is over zichzelf: zij geeft zichzelf bijna een 8.

Gescheiden vrouwen vaker alleen

Uit onderzoek blijkt dat vrouwen die zijn gescheiden vaker alleen blijven dan mannen. Vier jaar na de echtscheiding woont de helft van de mannen opnieuw samen, terwijl van de gescheiden vrouwen dit bij een op de drie zo was. Dat meldt het Centraal Bureau voor de Statistiek (CBS) maandag. Van de mannen die tussen 2000 en 2004 zijn gescheiden, maar die na vier jaar niet samenwoonden, verwachtten de meesten dit in de toekomst te gaan doen. Van de vrouwen verwachtten vier op de tien juist alleen te blijven wonen. Vrouwen willen vaker een LAT-relatie of willen voorlopig helemaal geen relatie aangaan. In de meeste gevallen blijven kinderen na een echtscheiding bij hun moeder wonen. Het vinden van een nieuwe partner wordt hierdoor volgens het CBS moeilijker. Ook stellen alleenstaande moeders samenwonen met een partner vaak uit totdat de kinderen de deur uit zijn. De kans op een relatie na het beëindigen van het samenwonen met een partner zonder dat er sprake was van een huwelijk is voor mannen en vrouwen even groot. De helft woonde binnen vier jaar opnieuw samen, dit komt volgens het CBS dat er bij een scheiding van ongehuwden veel minder vaak kinderen in het spel zijn.

Mijn moeder is de beste, mijn moeder is van mij,
mijn moeder is de liefste, mijn moeder is van mij.

Al hebben we soms ruzie, en loopt het uit de hand,
mijn moeder is de beste, de beste van het land.
(Onbekend)

Moeder
-

Niemand kan onze diepste emoties zo goed in woorden vatten als schrijvers. En of we het nu leuk vinden of niet, onze moeders hebben ons goeddeels gemaakt tot wie we zijn, door hun voorbeeld of omdat we ons van hen afzetten, door onze band of door het ontnuchterende besef dat ook zij maar een mens is. De relatie van elke persoon tot zijn moeder raakt die diepste gevoelens. Daardoor is de combinatie van schrijvers en de herinneringen aan hun ouders bij uitstek zo bijzonder. Deze verhalen zijn bijzonder herkenbaar en een ode aan de band van moeder en kind.

Moeder
Gerda Dendooven

Moeder, is een bloemlezing die haar naam alle eer aandoet. Gerda Dendooven ziekt uit wat er na de komma staat. Hoe je moeders aanspreekt, aanroept, aanport of afkat. Of er procedures bestaan voor het moederschap. En waar moeder begint en eindigt. Dit boek is overigens ook zeer geschikt voor vaders, zonen of dochters.

Zen mama
Karen Maezen Miller

Vanuit haar ervaring als moeder en zenlerares beschrijft de auteur in dertig korte hoofdstukken, hoe het leven met een baby/dreumes/peuter/kleuter zich vermengt met het eigen leven en wat een moeder (of vader) kan doen om voldoening in de ouderlijke taak te ervaren. Hierbij baseert zij zich op belangrijke zenboeddhistische principes als: leven in het nu, meegaan met wat zich aandient en erkennen wat er is. Ieder hoofdstuk begint (na titel en subtitel) met een toepasselijk citaat uit zenboeddhistische literatuur. Bevat literatuurverwijzingen en een index met verwijzingen naar de hoofdstukken voor specifieke behoeften. Door de onopgesmukte stijl waarin ook de eigen verwarringen en fouten van de auteur openhartig, herkenbaar en op humorvolle wijze worden vermeld, zal dit boek vele ouders, maar zeker moeders, tot steun kunnen zijn, juist omdat het niet zozeer precieze opvoedregels geeft, maar meer op het belang van een open en vertrouwende houding wijst en adviseert hoe af te stemmen op het eigen kind.

Hoera! Ik ben geen perfecte moeder!
Sabine Wisman

Een eerlijk en verfrissend boek over de voorschoolse jaren met je kind(eren). Hoe beeldschoon het moederschap er in de etalage ook uitzag, het past geen van ons meteen. De ene week zit het heerlijk, maar de week erop is het ineens te strak en knelt en kriebelt het. Het kenmerkt de wenjaren van het ouderschap. Sabine Wisman laat op columnachtige en humoristische wijze zien dat je gelukkig niet hoeft te proberen de Perfecte Moeder te zijn (hoera!). En dat ondanks dat alles écht helemaal goed komt. Zij beschrijft de meest uiteenlopende ervaringen op een recht voor zijn raap-manier, zoals alleen je zus of beste vriendin dat doet.

Exit supermama
Denise Hulst

Dit boek heeft tot doel om het moederschap wat gemakkelijker te maken, met name voor vrouwen die naast een gezin een baan hebben. Aan de hand van praktische tips zijn de dagelijkse dingen gemakkelijk op te lossen: creeer rust in het hoofd en overzicht in het huis. Denise Hulst heeft een trainingsbureau met onder andere trainingen over werkplekorganisatie, e-mail management, tijd- en energiemanagement. Sjoukje van de Kolk is zelfstandig journaliste; zij studeerde taal- en literatuurwetenschap en communicatiekunde. Met verwijzing naar handige boeken en websites.

Goede moeder gedoe
Y. Witterholt

Het boek beschrijft het leven van een moeder met haar opgroeiende kinderen; elke fase van het kinderleven tot achttien jaar komt aan de orde. De auteur is zelf moeder en heeft ook veel moeders gesproken. Ze beschrijft haar rol als moeder, eerst vanuit de rol van goede moeder, vanuit haar gevoel en ervaringen, en daarna afgezet tegen alle theorieen en mensen die er verstand van hebben, door haar de opvoedpolitie genoemd. Omdat het boek het opgroeien van kinderen volgt, komen allerlei aspecten van het leven aan de orde, concrete zaken als schoolkeuze, vakanties, mobieltjes enzovoort. Ook pedagogische, communicatieve en relationele zaken zoals eenkennigheid, drammen en dwingen, de invloed van anderen, clubjes, pesten, enzovoort worden beschreven. Zaken die in chronologische volgorde voorkomen, passend bij de leeftijd. Het boek geeft het geheim van een goede moeder, die leert haar schouders op te halen en kan relativeren, en weet dat boeken en adviezen moeders vaak onzeker maken. Ter relativering: kinderen worden ook 'zomaar' groot. Het boek is onderhoudend, leerzaam en humoristisch, met de nodige relativering, zonder dat het belang van opvoeden wordt onderschat. Het is bestemd voor moeders en alle andere geinteresseerden.

De bewuste stiefmoeder
Addy Manneke

Een stiefgezin heeft in de praktijk vaak met specifieke problemen te maken. Met name voor de stiefmoeder is het moeilijk om haar rol goed in te vullen. Want hoe leer je om een goede stiefmoeder te zijn en toch je eigen grenzen te bewaken? Addy Manneke gaat in haar boek diepgaand op zoek naar antwoorden. Manneke, zelf stiefmoeder, schreef het boek omdat ze wilde weten waarom ze zich schuldig voelt over de manier waarop ze met haar stiefzoon omging. In de uitgave komen moederschap, de invloed van een vorige verbintenis, het karakter van de stiefmoeder, haar (jeugd)ervaringen en haar vermogen tot zelfreflectie aan de orde. Het boek eindigt met factoren die het succes van het samengestelde gezin kunnen vergroten. Bijzonder is het hoofdstuk dat stiefmoeders helpt om tot zelfinzicht te komen om vandaar uit beter met de situatie te kunnen omgaan. Het boek is voorzien van talrijke voetnoten en een literatuurlijst. Manneke is andragologe en theologe. Haar boek draagt ertoe bij om als stiefmoeder meer begrip en meer greep op 'het nieuwe gezin' te krijgen. Voor aanstaande stiefmoeders als voorbereiding op een stiefgezin en voor stiefgezinnen met problemen.

Mama
Stephanie Lampe

Stephanie Lampe is tekstschrijver/copywriter met een eigen tekstbureau. Samen met Cor Molenaar schreef ze 'De impact van de IK-cultuur' (2002)*. Zelf is ze de moeder van een dochter van twee. Dit boek is speciaal bestemd voor moeders. Het gaat met name over de periode vlak voor de bevalling, de bevalling, de kraamtijd en over het eerste jaar als moeder. Medische en praktische vragen komen aan de orde als: wanneer gaan de hechtingen eruit, wat doe ik tegen tepelkloven, wanneer mag ik weer sporten? Ook andere vragen worden behandeld als: wanneer ben ik onder invloed van hormonen en wanneer heb ik een post-partumdepressie? Onderwerpen als 'wel of niet thuismoederen' en 'het eeuwige schuldgevoel' worden niet vergeten. Kortom, uit vele ervaringen, ook uit die van andere moeders, blijkt dat het moederschap niet alleen een roze wolk is. Het boek vormt een mentale ondersteuning voor prille moeders. Aantrekkelijk uitgevoerd met toepasselijke foto's (merendeels in kleur) en veel gekleurde tekstkaders. Voorzien van informatie in de vorm van geraadpleegde literatuur en een aantal websites voor moeders die weinig tijd hebben.

Van alleen naar twee
E. Brussaard

Vrouwen die zwanger zijn en alleenstaand, hebben het niet gemakkelijk. Dit boek biedt de alleenstaande zwangere of jonge moeder steun om het eerste jaar door te komen. Allereerst beschrijft de auteur haar eigen verhaal. De lezer wordt aan de hand van vragen uitgedaagd om ook het eigen verhaal weer te geven. Vervolgens wordt er een heleboel praktische informatie gegeven. Wie wordt de voogd, sparen voor de studie, hoe regel je een oppas, op zoek naar een nieuwe relatie, opvoeden in je eentje: het komt allemaal aan de orde. Waar mogelijk worden instanties, websites of adressen aangegeven voor nadere informatie. Ook wordt voor verschillende tijdsperioden aangegeven wat centraal staat in de verzorging en hoe je daar als alleenstaande moeder mee om kunt gaan. Naast vragen bedoeld voor zelfreflectie worden ook veel praktijkverhalen gegeven van een panel moeders. De toon van het boek is reeel en oplossingsgericht. Een boek dat veel informatie op een heldere en overzichtelijke wijze weergeeft. Door de veelvoud aan praktische informatie eigenlijk geschikt voor alle moeders. Met tekeningen in een roze steunkleur; op enkele bladzijden is ruimte voor invulling van persoonlijke gegevens.

Het gelukkige eenoudergezin
-

Eenoudergezinnen komen in Nederland veel voor. Over het algemeen nemen de moeders de zorg voor kinderen op zich, maar ook steeds vaker doen de vaders dit. Een eenoudergezin is een bijzondere opvoedingscontext. Er wordt van de ouder op bepaalde gebieden meer gevraagd dan wanneer er twee ouders zijn. In dit boek wordt beschreven hoe je met die specifieke elementen om kunt gaan. Daarbij is de basisinsteek het gelukkige eenoudergezin. De nadruk ligt niet op het emotionele proces van scheiden, maar op manieren om er zoveel mogelijk van te maken. Themagewijs wordt dit duidelijk uiteengezet in eenvoudige teksten, opgesmukt met korte persoonlijke verhalen. Zo wordt ingegaan op hoe het is om overal alleen over te beslissen, hoe de buitenwereld je beinvloedt, hoe belangrijk geld en werk zijn en dergelijke. Het boek ziet er hip en verzorgd uit met veel kleurenfoto's en een kleurrijke lay-out. Een boek vol herkenbare situaties en bruikbare tips voor alleenstaande ouders.